Musisz być pełnoletni, by korzystać z tej strony

WYCHODZĘ    JESTEM PEŁNOLETNI
flaga brytyjska

Miedziany alembik do destylacjiDestylatory.pl

Opis sprzętu, porady, przepisy

Budowa kolumny REKTYFIKACYJNEJ

flaga brytyjska

Budowa kolumny REKTYFIKACYJNEJ

       Z reguły taką kolumnę wykorzystuje się do rektyfikacji nastawu cukrowego, aby otrzymać neutralny w smaku i zapachu spirytus rektyfikowany. Istotą jest odpowiednie odseparowanie przedgonów i pogonów, oraz wielokrotna rektyfikacja, uzyskana dzięki wypełnieniu sprężynkami pryzmatycznymi.

Zbiornik kolumny rektyfikacyjnej

   W hobbistycznym wydaniu jest to najczęściej odpowiednio przerobiony, 30 litrowy KEG po piwie. Można zamówić lub pospawać zbiornik o większej pojemności, mimo to znacznie niższy niż KEG. Dospawane złącze sms, tri-clamp, lub kołnierz z otworami na śruby pozwoli dołączyć bufor, czy kolumnę. Gdy mamy bufor potrzebny będzie również spust z bufora do zbiornika. Wygodny jest osobny wlew zrobiony z SMS z szybką ze szkła borokrzemowego. Dodatkowo może on służyć do obserwacji wnętrza zbiornika. Potrzebujemy też zaspawaną rurkę sięgającą w pobliże dna zbiornika. Będziemy wkładać w nią sondę termometru mierzącego temperaturę płynu w zbiorniku. Dla własnego bezpieczeństwa warto zainstalować grzanie elektryczne w dolnej części zbiornika. Przy kegu o pojemności 30 litrów wystarczą dwie zespolone grzałki o łącznej mocy 3,5-4 KW. Ich rzeczywista sprawność może być niższa o kilkanaście procent. Zbiornik powinien mieć na dole spust z zaworem do wygodnego opróżniania po zakończonym procesie destylacji. Dobrym patentem są regulowane nóżki pozwalające na prawidłowe spionizowanie kolumny. Oczywiście zbiornik powinien być dobrze zaizolowany matą typu armaflex.

Bufor stabilizująco-wzmacniający

   Bufor poprawia ogólną wydajność i pośrednio jakość destylatu. Pozwala stabilniej i szybciej prowadzić proces rektyfikacji, nie trzeba redukować raz ustawionego odbioru. Dodatkowo wygotowywujemy przedgony przy wiekszym stężeniu. Mając bufor w łatwy sposób możemy odseparować pogony i odzyskać do dalszej destylacji końcówkę spirytusu który wypełnia kolumnę. Bufor powinien mieć 6-8 procent pojemności właściwego zbiornika. Mieć wspawaną zaślepioną rurkę na sondę termometru w pobliżu dna, aby można było mierzyć temperaturę cieczy w buforze. Niezbędny jest zawór do spuszczania zawartości łączony silikonowym przewodem ze zbiornikiem. Wizjery umożliwiają obserwację zachowania cieczy w buforze podczas kolejnych etapów rektyfikacji. Bufor powinien być dobrze dogrzany, a więc być osadzony całą średnicą na kegu. Jeżeli jest łączony ze zbiornikiem złączem SMS, powinien mieć wspawane rurki umieszczone w zbiorniku bufora, które go dodatkowo dogrzewają. Zbyt wysokie bufory, słabo dogrzane nie działają stabilnie. Czasami gwałtownie się opróżniają, destabilizując kolumnę. Pewnym rozwiązaniem tego problemu jest doprowadzenie końców rurek przelewu w pobliże dna bufora
   Bufor składa się w środku z rury o nieco większej średnicy niż średnica kolumny, wypełnionej sprężynkami pryzmatycznymi. Rura posiada przelewy którymi spływa na wypełnienie nadmiar cieczy z wypełnionego zbiornika bufora. Nad rurą jest daszek powodujący, że skroplony destylat skapujący z kolumny spływa do bufora i napełnia go. Bufor również trzeba zaizolować armaflexem, kauczukiem czy pianką.

Kolumna z wypełnieniem pryzmatycznym

   Kolumna o średnicy najczęściej 60 milimetrów skręcana jest z odcinków rury maksymalnie 60 centymetrowych. Wypełnienie z kwasoodpornych sprężynek pryzmatycznych nie ubija się wtedy zbytnio i nie powoduje niekontrolowanego zalewania kolumny. Port termometru w kolumnie należy umieścić około 20 cm nad zbiornikiem lub buforem, umownie mieści się tam "dziesiąta półka" i wg wskazać tego termometru prowadzimy rektyfikację. Najlepsze wypełnienie kolumny zapewniające wysoką jakość destylatu, to sprężynki pryzmatyczne z drutu nierdzewnego. Już dwu-trzy centymetrowa warstwa dobrze wykonanych sprężynek jest odpowiednikiem jednej półki. Nie jest to wartość stała i zależy między innymi od tempa odbioru, mocy grzania, stabilizacji kolumny. Sprężynki opierają się o podtrzymkę opartą na wspawanym drucie, bądź włożonym w wyfrezowaną krawędź w SMSie. Odcinek wypełniony sprężynkami miedzianymi ma najczęściej 20cm i nosi nazwę katalizatora. Miedź skutecznie neutralizuje nieporządane zapachy i szkodliwe związki - trzeba ją jednak regularnie czyścić. Rury z wypełnieniem również starannie ocieplamy matą.

OLM-obniżony odbiór boczny

   Obniżony odbiór boczny usytuowany jest z reguły 30 cm poniżej głowicy - zapewnia to odbiór spirytusu bez domieszek przedgonów, które gromadzą się w głowicy i są tam odbierane innym zaworem precyzyjnym. Użycie OLM pozwala uzyskać więcej serca, znacznie mniej zanieczyszczonego przedgonami w stosunku do odbioru zaworkiem w głowicy. Jest to najczęściej miseczka, lub półka wewnątrz kolumny mająca odpływ na zewnątrz, służąca do odbioru właściwego rektyfikatu. Zamontowany na odpływie zaworek precyzyjny umożliwia ustawienie stopnia refluksu i prędkość odbioru.

Szklany Wizjer-Latarka 360

   Wizjer wykonany z rury ze szkła borokrzemowego umożliwia wygodną obserwację przebiegu rektyfikacji, ocenę natężenia refluksu. Zapewnia kontrolę zalewania kolumny.

Głowica kolumny rektyfikacyjnej

   W głowicy znajduje się skraplacz podłączony do zimnej wody, zapewniający refluks. Najwydajniejszy i najprostszy do wykonania jest z rurki karbowanej ze stali nierdzewnej. Port termometru, dzięki któremu mamy informacje o koncentracji przedgonów. Jeziorko gdzie gromadzą się przedgony, z zamontowanym zaworkiem precyzyjnym do ich spuszczania. Ważne, aby w głowicy był otwór odpowietrzajacy. Zapobiega to niekontrolowanemu wzrostowi ciśnienia w kolumnie i eksplozji. Bardzo przydatny jest termometr kontrolujący temperaturę w okolicach tego odpowietrzenia. Dzięki temu można ustawić wyłączenie zasilania w przypadku wzrostu temperatury powyżej bezpiecznej wartości np. w przypadku zaniku wody w chłodnicy.

Głowica typu Aabratek

   Aabratek to najprostsza i najpopularniejsza głowica. Zbudowana podobnie jak Głowica Nixona-Stonea, lecz zamontowana prawie poziomo. Dzięki temu wysokość głowicy zmniejszyla się o połowę.

Głowica typu Młot Thora

   Zaletą tej głowicy jest jeszcze mniejsza wysokość. Ważne aby była to głowica typu "bycze rogi" co zapewnia jej prawidłowe działanie.

Głowica Ufo

   Zespawana z dennic jest bardzo kompaktowa, jednak bez problemu można w niej zmieścić wydajną chodnicę i znacznie powiększone jeziorko.

Sterowanie procesem destylacji

   Uzbrojenie kolumny destylacyjnej w elektronikę ułatwia przebieg rektyfikacji i podnosi bezpieczeństwo. Bardziej skomplikowane sterowniki za pomocą czujników ciśnienia, czujnika zalania, sond temperatury prawie całkowicie automatyzują przebieg rektyfikacji sterując elektrozaworami, mocą grzania. Po ustawieniu parametrów rozgrzewanie, zalewanie, zrzut przedgonów, zmiana mocy, sterowanie chłodzeniem, wyłączenie urządzenia w razie awarii, lub po zakończeniu procesu destylacji odbywa się automatycznie. Taki sterownik może być zarządzany z laptopa lub ze smartfona i umożliwia kontrolę przebiegu destylacji na odległość.
Najprostszy sterownik powinien mieć odczyt temperatury przynajmniej z dwóch punktów. Umożliwiać ustawienie mocy rozgrzewania, czy mocy roboczej. Automatycznie ograniczać moc po rozgrzaniu wsadu, wyłączać kolumnę w razie krytycznego wzrostu temperatury w głowicy.

ARC-automatyka odbioru gonu

   Elektroniczna kontrola procesu rektyfikacji składa się ze sterownika, sond do kontroli temperatury, elektrozaworu. ARC kontroluje temperaturę w kolumnie i w razie jej wzrostu zamyka elektrozawór nie dopuszczając do odbioru zanieczyszczonego serca. Gdy kolumna się ustabilizuje, sterownik automatycznie wznawia odbiór gonu.