Musisz być pełnoletni, by korzystać z tej strony

WYCHODZĘ    JESTEM PEŁNOLETNI
flaga brytyjska

Miedziany alembik do destylacjiDestylatory.pl

Opis sprzętu, porady, przepisy

REKTYFIKACJA SPIRYTUSU

flaga brytyjska

REKTYFIKACJA  SPIRYTUSU

Przebieg procesu rektyfikacji

Najczęściej celem rektyfikacji jest otrzymanie neutralnego w smaku i zapachu spirytusu rektyfikowanego. Kluczem jest odpowiednie odseparowanie przedgonów i pogonów, oraz wielokrotna rektyfikacja w kolumnie rektyfikacyjnej.

Rozgrzewanie wsadu, stabilizacja, odbiór przedgonu

    Do zbiornika nalewamy przefermentowany, odgazowany i wyklarowany nastaw. Ze względu na rozszerzalność cieplną cieczy napełniamy zbiornik maksymalnie do 90 procent. Jeżeli gotujemy część nastawu, grzałki powinny być przykryte kikucentymetrową warstwą płynu, uwzględnić należy też odparowanie spirytusu w trakcie procesu destylacji. Na początku grzejemy pełną mocą, aby rozgrzać wlany nastaw. Gdy temperatura w zbiorniku osiągnie 80 stopni należy odkręcić wodę chłodzącą głowicę. Temperatura będzie teraz stopniowo wzrastać w poszczególnych elementach kolumny. Początkowo w buforze, potem na dziesiątej półce i w końcu w głowicy. Na początku pary nie zawierają zbyt dużo alkoholu, dlatego temperatura wzrasta do ponad 80 stopni. Po chwili kolumna zaczyna się stabilizować i temperatura w buforze, na dziesiątej półce i w głowicy zaczyna spadać. Jeżeli chcemy zalać kolumnę, co przyspiesza stabilizację i polepsza rozdzielczość kolumny to grzejemy pełną mocą. Obserwujemy jednocześnie w wizjerze, czy po pewnym czasie wypełnienie nie zalewa się wrzącym płynem. Utrzymujemy zalanie przez minutę i zmniejszamy moc do takiej z jaką będziemy prowadzić rektyfikację. Jeżeli nie planujemy zalewać kolumny, od razu ustawiamy moc roboczą i czekamy, aż kolumna się ustabilizuje. Poznajemy to po tym, że temperatura w zbiorniku, w buforze i na 10 półce jest stabilna. W miarę jak następuje koncentracja przedgonów, temperatura w głowicy delikatnie się obniża. Korzystnie jest napełnić częściowo bufor i zapewnić taki odpływ do zbiornika, aby bufor stale był prawie całkowicie napełniony (tak,aby nie było powrotu na wypełnienie). W ten sposób jednocześnie wygotowywujemy przedgony ze zbiornika, gdzie jest stężenie aloholu około dziesięciu procent i z niepełnego bufora, gdzie zawartość alkoholu wynosi około 60 procent. Przy takiej zawartości alkoholu w buforze uwalniają się przedgony nie do oddzielenia przy niskim stężeniu !!! Tak ustabilizowaną kolumnę grzejemy przez godzinę, w międzyczasie spuszczamy przedgony zgromadzone w głowicy. W następstwie tego temperatura w głowicy podniesie się o mniej więcej 0,2 stopnia. Następnie zamykamy zawór w buforze, zacznie obniżać się w nim temperatura, może spaść poniżej 79 stopni. Finalnie sężenie alkoholu w buforze przekroczy 90 procent, dotychczas wrzący płyn uspokoi się. Oznacza to, że na dole bufora zalega warstwa pogonów. Można je powoli spuścić do powtórnej destylacji. Spuszczamy, aż zawartość bufora zacznie delikatnie wrzeć. Jeżeli mamy niezbyt duże jeziorko, jeszcze raz spuszczamy przedgony z głowicy. Temperatura w głowicy znowu sie podniesie. Możemy ustawić minimalny kropelkowy odbiór przedgonów z głowicy. Przedgony które odebraliśmy mają charakterystyczny zapach i smak. Nigdy nie należy ich spożywać, ani powtórnie destylować - to odpad.

Odbiór gonu

     Odbiór serca zaczynamy, gdy kolumna przez dłuższy czas jest już stabilna. Otwieramy zawór obniżonego odbioru, przepłukujemy go spuszczając nieco rektyfikatu i zaworkiem precyzyjnym ustawiamy taki odbiór, aby zapewnić odpowiedni refluks. Grzejąc z mocą 2400W, mając kolumnę o średnicy 60 mm, nie powinniśmy odbierać więcej niż 25 ml na minutę. Jeżeli mamy E-ARC ustawiamy temperaturę zamknięcia elektrozaworu wyższą o 0,1 stopnia od tej jaka jest na dziesiątej półce. Odbieramy serce do momentu, aż temperatura w buforze wzrośnie do 90 stopni. Wraz ze wzrostem temperatury płyn w buforze wrze coraz gwałtowniej. Pod koniec z bufora odparowywuje większa część zawartości. Gdy temperatura w buforze osiągnie 90 stopni, powinna nadal być stabilna na 10 półce. Jednak zakręcamy wtedy OLM i kończymy odbiór serca.

Odcięcie pogonów

      Po zakręceniu OLM otwieramy spust bufora do kega i opróżniamy go z pogonów jakie tam się zgromadziły. Te pogony również należy traktować jako odpad i wylać. Następnie zamykamy bufor i wyłączamy grzanie. Z wypełnienia kolumny spłynie do bufora spirytus, spuszczamy również jeziorko z głowicy, łącznie odzyskamy około pół litra spirytusu o nieco niższym stężeniu, który po zebraniu odpowiedniej ilości musimy jeszcze raz lub dwa starannie przedestylować. Wcześniej do gąsiorka w którym zbieramy końcówki procesu można dodać węgiel aktywowany w ilości 50 gram na litr spirytusu. Nie trzeba rozcieńczać wystarczy od czasu do czasu wstrząsnąć, warto trzymać go w zamrażalniku. Natomiast otrzymane serce należy poddać ocenie organoleptycznej i ewentualnie jeszcze raz rektyfikować.
   Jeżeli chcemy otrzymać spirytus klasy lux, powinniśmy przeprowadzić powtórną destylację metodą 2,5. Polega ona na tym, że spirytus z dwóch procesów rozcieńczamy do stężenia 60 %. Sprawdzamy przy tym, czy taka ilość wlana do zbiornika zakrywa grzałki wraz z pewnym naddatkiem. Znowu rozgrzewamy i stabilizujemy kolumnę. Spływ z bufora do zbiornika jest całkowicie otwarty. Po godzinnej stabilizacji odbieramy przedgon z głowicy. Wyłączamy kolumnę i uzupełniamy zbiornik wodą do maksymalnej bezpiecznej pojemności. Zamykamy bufor i stabilizujemy kolumnę, a potem rektyfikujemy według wcześniejszego schematu. Otrzymany spirytus przewyższa normy ustanowione dla spirytusu klasy lux, nie mówiąc o wyborowym, czy zwykłym jaki jest dostępny handlu :).
   Opary alkoholu już w niewielkim stężeniu są wybuchowe, dlatego trzeba zadbać o dobrą wentylację. Mając sterownik warto ustawić awaryjne wyłączenie zasilania, gdy temperatura w pobliżu odpowietrzenia wzrośnie np. do 40 stopni. Czujnik mierzący temperaturę wody chłodzącej jest zawodny - nie zadziała w przypadku zaniku wody.